اسم وبلاگمان را خودش کاما گذاشت

دلم برای کسی تنگ است
که همچو کودک معصومی
دلش برای دلم می سوخت
و مهربانی را نثار من می کرد
دلم برای کسی تنگ است
که همیشه در همه جا
( آه ، با که بتوان گفت؟ )
که بود با من و
پ‍یوسته نیز بی من بود
کسی که چشم های قشنگش را
به عمق آبی دریای واژگان می دوخت
و شعر های خوشی چون پ‍رنده ها می خواند...

منبع : ؟

پ. ن:

از دست عزیزان چه بگویم گله ای نیست   گر هم گله ای هست ، دگر حوصله ای نیست